Jesień w Princeton - część 2

Okolo rok temu pokazalam kilka zdjec jesiennych z Princeton z obietnica, ze bedzie czesc 2 i niestety nie dotrzymalam slowa. Pod koniec pazdziernika 2012 Stan NJ oraz NY zostaly bardzo zniszczone przez huragan Sandy i wszyscy skupili sie na likwidacji zniszczen. 

Tegoroczna jesien jak na razie jest spokojna, wrecz wyjatkowo ciepla (bazylia oraz pomidory nadal rosna w moim warzywniku) i pelna kolorow. Oto kilka zdjec zrobionych na campusie uniwersyteckim.

Tzw. Goheen Walk - ta sciezka 

 codziennie chodze do pracy

Brama prowadzaca do Nassau Hall, najstarszego

budynku uniwersyteckiego

Chancellor Green i East Pyne Hall z 1800 roku

Za drzewami Kaplica Uniwersytecka

Na koniec kolejna "haftowana" kartka i jak najbardziej zwiazana z Princeton. Tutaj pokazalam swoje pierwsze hafty na papierze i wspomnialam o pracy. Poniewaz badania prowadzone w moim laboratorium dotycza wirusow zakazajacych swinie stad temat prosiaka na kartke urodzinowa dla szefa.

"Wielka Wietrzna Góra" czyli Góra Waszyngtona (Mount Washington)

Dla odmiany tym razem będzie o pólnocnej części Stanów i trochę zawieje chłodem. Region północny jest krajobrazowo bliższy Polsce, szczególnie jeżeli chodzi o lasy. Nostalgia ciągneła nas w te strony, znajomi polecili camping w Maine nad Sebago Lake i tak zaczeła się nasza przygoda z Maine oraz okolicą. Kilka godzin jazdy od campingu są Góry Białe z Górą Waszyngtona, najwyższym szczytem (1,917 m) w stanie New Hampshire, prawdziwym wyzwaniem dla samochodu. Tak, samochodu ponieważ na szczyt można wjechać samochodem albo pociągiem zwanym Cog Railway jak kto woli i ma extra gotówkę ponieważ to jest droga impreza. My nasze extra zostawiamy na inne atrkacje, ale dla wyobrażenia tutaj jest link to kilku video clips. Wjazd samochodem to również przeżycie i nie raz zamykałam oczy gdy samochód zbliżał się do krawędzi drogi. Jednego roku wjechaliśmy ze znajomymi, a schodziliśmy szlakiem. Było to jedno z najdłuższych zejść w moim życiu i chwilami szlak był przyjemny, ale ogólnie wyczerpujący. Non stop trzeba było złazić z ogromnych głazów i ponieważ należę do niskich wzrostem musiałam skakać jak kozica. Nogi bolały mnie przez następne kilka dni.

Kilka ciekawostek:

• wejście na szczyt z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych dozwolone jest tylko w miesiącach letnich ponieważ pogoda zmienia się drastycznie i  było to powodem kilku wypadków śmiertelnych np. w czasie naszej pierwszej wizyty u podnóża góry było około  24C a na szczycie 4C
• na tym szczycie pobito 3 rekordy klimatyczne, a najsłynniejszy dotyczy prędkości wiatru - 12 kwietnia 1934 odnotowano w porywie prędkość wiatru 103 m/s
• w czerwcu każdego roku organizowany jest bieg, w sierpniu wyścig kolarzy i we wrześniu samochodów na szczyt góry

Widok ze szczytu w piękny słoneczny dzień

Mgła nagle zasłoniła widoki i kolejka
wyglądała jakby miała jechać do nieba

Marta trzyma gruby łańcuch, którym dom jest
przytwierdzony do skał żeby wiatr nie oderwał budynku od gruntu

Zaczynamy schodzić w dół

Widoki przepiękne

Ostanie spojrzenie na szczyt i potem wejście w  las

Dobrze jest mieć takie wakacyjne wspomnienia. Dzięki pisaniu blog częściej wracam do starych zdjęc. Wyjazdy do Maine i Górę Waszyngton miały miejsce w latach 2005-2007. 

Savannah, Savannah, Savannah ........

Savannah jest bardzo wyjątkowym i urokliwym miejscem ponieważ żadne inne miasto w USA nie ma ani takiej historii, ani architektury, ani takiego planu przestrzennego.

Savannah to najstarsze miasto w Stanie Georgia, zalożone w 1733 roku w planie 8 bloków, spośród których większe miały spełniać funkcję willową, a mniejsze komercyjną (dzisiaj istnieje 21 bloków).

Plan miasta z 1734 według Encyklopedi Stanu Georgia

Nie ma rond, nie ma długaśnych ulic, są bloki, dzięki którym ruch samochodów jest często jednostronny i bardzo płynny. Łagodne są również przejścia między blokami ponieważ przedzielone są one placami zieleni, na których często stoi pomnik upamiętający bohatera z tego regionu. Oto kilka przykładów.

MONTEREY SQUARE założony w 1847 uważany jest za najbardziej ekskluzywny plac w mieście. To tutaj mieści się słynna rezydencja Mercer Williams House z filmu “Północ w ogrodzie dobra i zła" (Midnight in the Garden of Good and Evil) nakręconego według powieści John Berendta o tym samym tytule. To ta tym placu stoi również ogromny monument ku chwale Polaka, Gen. Kazimierza Pułaskiego, zwanego „ojcem amerykańskiej kawalerii”, który poległ w walce o amerykańską niepodległość w oblężeniu Savannah w 1779 roku.

Pomnik ku chwale Kaźmierza Pułaskiego

Tablica pamiątkowa

Mercer Williams House (1860-1868)

Mercer Williams House (1860-1868)

CHIPPEWA SQUARE (1815) słynie z  pomnika Generała Edward Oglethorpe, założyciela Savannah, oraz z ławki z filmu Forrest Gump, w którym główny bohater grany przez Tom Hanks, siedząc na niej przez prawie 80% filmu opowiada historię swego życia każdemu kto obok niego przysiądzie.

Generał Edward Oglethorpe, założyciel miasta

Zdjęcie z filmu Forrest Gump

ORLEANS SQUARE (1812) to plac ku czci bohaterów Walki o Orlean w wojnie 1812 (przyznaję, że nie znam faktów). Mnie się podobała fontanna oraz Marta.

Orleans Square

Zieleń tych skwerów wręcz zmusza żeby przysiąść i odpocząć pod drzewami porośniętymi  hiszpańskim mchem. Czas zatrzymuje się w takich miejscach.

Ulica Oglethorpe

Ulica Oglethorpe

Ulica Oglethorpe

Forsyth Park kończy ciąg bloków i placów zieleni. 

Park Forsyth

Fontanna w Parku Forsyth

Savannah ma serce i duszę, którą najlepiej jest poznać spacerując od bloku do bloku albo jak kto woli od skweru do skweru. Spacer w godzinnach rannych to podglądanie przebudzenia miasta.  Nowy York od wczesnych godzin tętni życiem, a Savannah budzi się powoli. Sklepy otwierają swe wrota dopiero okolo 10 i tylko nieliczne kafeterie wcześnie serwują kawę i pieczywo.  Ulice zapełniają się w miarę upływu czasu, a w godzinach wieczornych miasto tętni pełnią życia. Zewszęd słychać muzykę, a okoliczne restauracje pękają w szwach od zgłodniałych turystów. 

Zdjęcia poniżej robione były w godzinnach porannych.

Owens-Thomas House z 1819 roku,

obecnie Muzeum Sztuki Telfair

Owens-Thomas House z 1819 roku,

obecnie Muzeum Sztuki Telfair

Ten dom nie był wymieniony w przewodnikach,

a mnie podobało się wejście

Green-Meldrim House  (1853 - 1861)

najpiękniejszy na Południu przykład neogotyku

Dom bez wpisu w przewodnikach, ale po wyglądzie można

przypuszczać z ciekawą historią

Cześć miasta położona przy nabrzeżu wzdłuż ulicy o nazwie River Street, jest równie interesująca, ale nie z racji pięknej secesyjnej architektury tylko funkcji jaką spełniały te zabudowania w okresie rozkwitu ekonomicznego miasta. To była Wall Street miasta Savannah. W części dolnej budynków mieściły się magazyny, w górnej biura.

Górna część budynku z biurami

Dolna część gdzie kiedyś były magazyny,

obecnie restauracje oraz sklepy

Dolna część gdzie kiedyś były magazyny,

obecnie restauracje oraz sklepy

Poniżej restauracja gdzie miałam  okazję po raz pierwszy w życiu zjeść krewetki z kaszką!!! To nie jest błąd w pisowni, dobrze napisałam KASZKĄ. Tutejsza kaszka ma większe ziarnka i jest to zmielona kukurydza, natomiast Polska zrobiona z pszenicy i drobniejsza.

Kaszka jest bardzo popularna na południu Stanów jako tradycyjne danie śniadaniowe, a na wybrzeżu często podawana z krewetkami. Pychota, ale zaznaczam, ja jako dziecię lubiłam kaszkę i nadal lubię. Reszta rodziny patrzyła na moje danie z powątpiewaniem czy to jest jadalne. W planach mam ugotowanie podobnego dania.

Restauracja gdzie po raz pierwszy jadłam

krewetki z kaszką

Krewetki z kaszką

Savannah była miastem handlowców bawełny, drewna oraz żywicy, którzy chlubili sie swoim bogactwem i prowadzili huczne życie towarzyskie. Miasto przeżyło dwa ogromne pożary (1796 i 1820), epidemię żółtej febry, kryzys w produkcji bawełny wywołanej pojawieniem się groźnego szkodnika oraz wojnę secesyjną. Savannah nigdy się nie poddała, a może inaczej jej mieszkańcy nie poddali się ponieważ za bardzo kochali to miasto żeby je opuścić w potrzebie.



Dzisiaj Savannah kwitnie i przyciąga turystow z całego świata będąc jedną z największych atrakcji wschodniego wybrzeża

O Savvanie mogłabym pisać bez końca, tak samo jak szwędać się bez końca po tych zaczarowanych uliczkach. Wróce tam, nie wiem jeszcze kiedy ale powróce i zachęcam wszystkich jeżeli będziecie na tym wybrzeżu zatrzymajcie się w Savannie i koniecznie spróbujcie krewetki z kaszką.